آدمى را از ادب ، همين بس كه آنچه را از آن گريزى ندارد ، فرو نگذارد . اهل ايمان كه خود را متعهّد به رعايت ارزش‌ها مىدانند ، بايد گفتار و كردار آنان سرشار از ادب باشد ، چنان كه پيامبر خدا در توصيف مؤمن فرمود : حَرَكاتُهُ أدَبٌ . « 1 » حركات ( رفتارهاى ) او ادب است . ب تبلور ارزش‌هاى دينى ارزش‌هاى دينى ، عبارت‌اند از آنچه خداوند متعال ، انجام دادن آن را به صورت واجب يا راجح ، از انسان خواسته است . برخى از احاديث ، به اين معنا اشاره دارند ، مانند : أنَا أديبُ اللّهِ وعَلِىٌّ أديبى . « 2 » من تربيت شده خدا هستم و على ، تربيت شده من است . إنَّ اللّهَ أدَّبَ نَبِيَّهُ عَلى مَحَبَّتِهِ . « 3 » خداوند ، پيامبرش را بر محبّت خويش پَروَرْد . إنَّ المُؤمِنَ يَأخُذُ بِأدَبِ اللّهِ . « 4 » مؤمن ، به آداب خدا رفتار مىكند . مؤدّب بودن به آداب الهى ، در اين گونه احاديث ، بدين معناست كه ارزش‌هاى دينى ، در گفتار و كردار پيشوايان اسلام و رهروان آنها تبلور مىيابند . در اين جا توجّه به دو نكته ، ضرورى است :

--> ( 1 ) . ر . ك : ج 2 ص 152 ح 1057 . ( 2 ) . ر . ك : ص 8 ح 5674 . ( 3 ) . ر . ك : دانش‌نامه ميزان الحكمه : ج 2 ص 210 ح 792 . ( 4 ) . ر . ك : ص 10 ح 5676 .